Tynkownice uzywane u nas sa produkcji radzieckiej

Tynkownice używane u nas są produkcji radzieckiej, typu 8-251 i 8-256. Obecnie została już uruchomiona produkcja tynkownic w kraju. Końcówki do tynkowania mogą być dwóch rodzajów: z dopływem powietrza obwodowym i centralnym. Działanie końcówki polega na tym, że podawana przez tynkownicę zaprawa z pojemnika dostaje się do wylotu dyszy, skąd jest wyrzucona przez powietrze sprężone. Ciśnienie na końcówkę reguluje się zaworem tak, aby nie przekraczało 0,8 at. Read more „Tynkownice uzywane u nas sa produkcji radzieckiej”

Po ukonczeniu pracy nalezy wypompowac resztki zaprawy ze zbiornika

Przed nałożeniem zaprawy do zbiornika należy koniecznie przepuścić 1 do 2 kubłów płynnego mleka wapiennego w celu wysmarowania przewodów. Uruchamianie pompy odbywa się na sygnał operatora końcówki. W czasie pracy należy obserwować wychylenia wskazówki manometru i w przypadku przekroczenia dopuszczalnego dla danej kategorii pompy ciśnienia należy pompę zatrzymać, a następnie stwierdzić i usunąć przyczynę nadmiernego ciśnienia. Po ukończeniu pracy należy wypompować resztki zaprawy ze zbiornika oraz przemyć pompę i przewody rzadkim mlekiem wapiennym. W bezsprężarkowym systemie tynkowania stosowane są do narzucania zaprawy końcówki natryskowe odmiennej konstrukcji. Read more „Po ukonczeniu pracy nalezy wypompowac resztki zaprawy ze zbiornika”

Do regulowania szerokosci strumienia zaprawy znajduje sie z przodu dyszy specjalny regulator

Z końcówek radzieckich najbardziej udaną okazała się końcówka Abramowa z wymiennym konusem oraz końcówka Tolmiera ze spiralną wkładką, której zadaniem jest nadanie ruchu wirowego zaprawie przed wylotem z końcówki. Aby ułatwić odkręcanie nasadki, jest ona zaopatrzona w dwie szpilki. Ze stosowanych ostatnio u nas końcówek najbardziej przyjęły się dwa typy. Typ 1 wzorowany na końcówce radzieckiej Abramowa i typ 2 wprowadzony przez racjonalizatorów śląskich. Typ l końcówki ma dyszę zakończoną cylindrycznym pudełkiem, w pudełku jest z jednej strony wylot do zaprawy z drugiej zaś regulator strumienia zaprawy. Read more „Do regulowania szerokosci strumienia zaprawy znajduje sie z przodu dyszy specjalny regulator”

Maksymalne cisnienie robocze pompy C-251

Silnik elektryczny za pomocą przekładni zębatej znajdującej się w osłonie porusza tłok pompy, powodując przy ruchu wstecznym (w lewo) zasysanie zaprawy z pojemnika, przy ruchu do przodu (w prawo) – wtłaczanie zaprawy do przewodów i doprowadzenie jej do końcówki tynkarskiej. Na komorze roboczej pompy znajduje się manometr wskazujący panujące w pompie ciśnienie robocze. Maksymalne ciśnienie robocze pompy C-251 wynosi 10 atmosfer, pompy zaś C:256 i C-263 – 15 atmosfer l. Największa wysokość tłoczenia zaprawy w pionowej rurze metalowej wynosi do 40 ni, I a w przewodzie gumowym – do 35 m. W poziomie pompy te mogą tłoczyć zaprawę na odległość do 200 m. Read more „Maksymalne cisnienie robocze pompy C-251”

Dla nowo projektowanego wodociagu

Dla nowo projektowanego wodociągu powinno się uzyskać pozwolenie władz na użytkowanie wód oraz wyznaczenie granic obszarów. ochronnych, zgodnie z art, 131 Ustawy Wodnej i wymienionym normatywem. Dla mniejszych wodociągów gospodarczych, dostarczających wodę zda- tną do picia, należy wykorzystać wody podziemne (tzw. wody artezyjskie), gdyż najczęściej wody takie nie wymagają uzdatniania. Wodociągi wielkich i średnich miast, zużywających znaczne ilości wody, najczęściej wykorzystują wody powierzchniowe, mianowicie z rzek albo jezior naturalnych lub sztucznych. Read more „Dla nowo projektowanego wodociagu”

Jest on ilustracja wlasciwie skonstruowanego zakotwienia stalowego wspornika w plycie zelbetowej

Jest on ilustracją właściwie skonstruowanego zakotwienia stalowego wspornika w płycie żelbetowej. Element stalowy, pracując na zginanie i ścinanie, przenosi siły na beton poprzez rozciągania w strzemionach i bezpośrednie dociski do betonu na swoim drugim końcu. Wystąpienie dużych sił w skrajnych strzemionach stwarza groźbę zniszczenia podparcia (szczególnie, gdy występuje ono na narożniku płyty) przez powstanie rysy ukośnej. Środkiem zabezpieczenia przed tego rodzaju zniszczeniem jest wzajemne zakotwienie strzemion i zbrojenia poziomego doprowadzonego do podpory. Uniemożliwia to wyrwanie strzemion i rozwarcie rysy. Read more „Jest on ilustracja wlasciwie skonstruowanego zakotwienia stalowego wspornika w plycie zelbetowej”

W strefie podporowej juz przy nieco wiekszych rozpietosciach wystepuje znaczne zageszczenie zbrojenia nadpodporowego

W strefie podporowej już przy nieco większych rozpiętościach występuje znaczne zagęszczenie zbrojenia nadpodporowego. W takim przypadku jedynym praktycznym typem zbrojenia poprzecznego jest założenie strzemion, przy czym należy przestrzegać warunku, aby w każdym narożu tych strzemion znajdował się pręt zbrojeniowy. W rozwiązaniach stosowanych w Czechosłowacji dla łatwiejszego ułożenia zbrojenia w części przypodporowej oraz zmniejszenia ugięć całej płyty stosuje się specjalne prefabrykowane. sprężone obwodowo i ukryte w stropie głowice. Głowice te, wykonywane z betonów o wysokich wytrzymałościach sprężane są obwodowo przez nawijanie stali sprężającej za pomocą odpowiednio przystosowanych nawijarek bębnowych. Read more „W strefie podporowej juz przy nieco wiekszych rozpietosciach wystepuje znaczne zageszczenie zbrojenia nadpodporowego”

Sposób ten pozwala niejako automatycznie na zlikwidowanie wszystkich luzów, ale sprawia duzo trudnosci przy montowaniu

Sposób ten pozwala niejako automatycznie na zlikwidowanie wszystkich luzów, ale sprawia dużo trudności przy montowaniu. Dlatego też częściej stosuje się podparcie kołnierza na elemencie blokującym z odpowiednim zaczepem jakkolwiek ostateczne połączenie następuje przez zespawanie. W konstrukcjach podnoszonych, szczególnie dla obiektów większych, zaznacza się ogólnie w świecie przewaga zastosowań słupów żelbetowych, tutaj też różnorodność rozwiązań podparcia kołnierza jest większa. Najprostszym rozwiązaniem jest zatopienie w betonie odpowiednio zakotwionych blach i przyspawanie do nich w trakcie montażu elementów podpierających. Rozwiązanie to niesie w sobie uprzednio już opisane utrudnienia montażowe, a ponadto daje znane negatywne efekty spawania większych elementów stalowych do blach wtopionych w beton. Read more „Sposób ten pozwala niejako automatycznie na zlikwidowanie wszystkich luzów, ale sprawia duzo trudnosci przy montowaniu”