Sposób ten pozwala niejako automatycznie na zlikwidowanie wszystkich luzów, ale sprawia duzo trudnosci przy montowaniu

Sposób ten pozwala niejako automatycznie na zlikwidowanie wszystkich luzów, ale sprawia dużo trudności przy montowaniu. Dlatego też częściej stosuje się podparcie kołnierza na elemencie blokującym z odpowiednim zaczepem jakkolwiek ostateczne połączenie następuje przez zespawanie. W konstrukcjach podnoszonych, szczególnie dla obiektów większych, zaznacza się ogólnie w świecie przewaga zastosowań słupów żelbetowych, tutaj też różnorodność rozwiązań podparcia kołnierza jest większa. Najprostszym rozwiązaniem jest zatopienie w betonie odpowiednio zakotwionych blach i przyspawanie do nich w trakcie montażu elementów podpierających. Rozwiązanie to niesie w sobie uprzednio już opisane utrudnienia montażowe, a ponadto daje znane negatywne efekty spawania większych elementów stalowych do blach wtopionych w beton. Łatwiejsze w montażu będą podparcia w postaci blachy z zaczepem, jakkolwiek nie ma tu możliwości skasowania błędów wykonania kołnie rzy czy błędów montażu, a dla zabezpieczenia elementów podpierających przed wypadnięciem stosuje się spawanie. Obu niedogodności można uniknąć, jeżeli dolną krawędź elementu podpierającego wykona się w postaci samohamującego się klina (odpowiednio też kształtując blachę wtopioną w słup żelbetowy), co pozwala na zlikwidowanie wszelkich niedokładności wykonania, zaś przed wypadnięciem elementu podpierającego chronić będzie odpowiedni występ na górnej jego krawędzi. [patrz też: tynk cementowo wapienny, eps 100, węglobud ]

Powiązane tematy z artykułem: eps 100 tynk cementowo wapienny węglobud