Do regulowania szerokosci strumienia zaprawy znajduje sie z przodu dyszy specjalny regulator

Z końcówek radzieckich najbardziej udaną okazała się końcówka Abramowa z wymiennym konusem oraz końcówka Tolmiera ze spiralną wkładką, której zadaniem jest nadanie ruchu wirowego zaprawie przed wylotem z końcówki. Aby ułatwić odkręcanie nasadki, jest ona zaopatrzona w dwie szpilki. Ze stosowanych ostatnio u nas końcówek najbardziej przyjęły się dwa typy. Typ 1 wzorowany na końcówce radzieckiej Abramowa i typ 2 wprowadzony przez racjonalizatorów śląskich. Typ l końcówki ma dyszę zakończoną cylindrycznym pudełkiem, w pudełku jest z jednej strony wylot do zaprawy z drugiej zaś regulator strumienia zaprawy. W końcówce typu 2 dysza nie ma specjalnego zakończenia, lecz w zwężonym jej końcu znajdują się wymienne stożki do regulowania szybkości wyrzutu zaprawy. Do regulowania szerokości strumienia zaprawy znajduje się z przodu dyszy specjalny regulator. Regulowanie strumienia. odbywa się przez przesuwanie lub oddalanie od wylotu dyszy szpiczastego bolca. Do połączenia końcówki natryskowej z pompą używa się węży gumowych o średnicy wewnętrznej 38 mm. [patrz też: pręty mosiężne, żeliwo szare, wiązar dachowy ]

Powiązane tematy z artykułem: pręty mosiężne wiązar dachowy żeliwo szare